Mijn logo: de ammoniet
Een blog over mijn logo dat gebaseerd is op de ammoniet. Gewoon om je even mee te nemen waarom ik hiervoor heb gekozen en wat het voor mij betekent!
Ik wilde graag de ammoniet gebruiken als symbool voor mijn bedrijf en Danique van de Rakt van RAAQT heeft de ideeën samengevoegd in dit logo. Ik ben er super blij mee!
Loslaten
Een ammoniet is een steen fossiel, spiraalvormig en opgebouwd uit verschillende kamers. Telkens als het dier te groot werd voor de huidige kamer, werd er een nieuwe grotere kamer gevormd.
De manier van leven van dit beestje kan je vertalen naar nu. Om te groeien is het nodig om het oude los te laten. Zo ontstaat er ruimte voor het nieuwe. Door het beoefenen van yoga leer je, met tijd, om los te laten. Ten eerste op fysiek niveau het loslaten van bepaalde spierspanningen. Spierspanningen die op dat moment niet nodig zijn. Zo leert je lichaam voelen. Maar ook op energie niveau leer je om bepaalde overtuigingen los te laten. Deze zijn ooit door jezelf bedacht of heb je overgenomen uit je omgeving. Maar zijn deze overtuigingen wel waar? En heb je deze nog nodig?
Om te groeien is het nodig om het oude los te laten. Zo ontstaat er ruimte voor het nieuwe.
Persoonlijke kracht
Het beestje gaat elke keer een kamer verder. Elke keer een stap verder op het pad om je doelen te bereiken. Het is net een golfbeweging. Je begint klein, maar alles heeft zijn effect! De ammoniet staat voor mij voor persoonlijke kracht en het stimuleert me om gestelde doelen te bereiken.
Fibonacci spiraal
Ik vind het bijzonder dat de gulden snede (of de fibonacci spiraal) terugkomt in de spiraal van de ammoniet. Elk kamertje van de ammoniet verhoudt zich met de vorige kamer. De gulden snede komt terug op heel veel plekken in de natuur. Ook in ons! Bijvoorbeeld de verhouding tussen vingerkootjes maar ook in onze DNA-spiralen. Terug te vinden in dieren, planten, mensen maar ook in niet levende natuurfenomenen zoals het melkwegstelsel of een orkaan. Bijzonder toch!
… In ieder mens liggen vele vakjes open
die wachten op ontdekking en groei
het is maar wie dat aarzelend even aanraakt
en omzet in een lieve, nieuwe bloei…
Uit “Verbroken dromen” van Margreet van Hoorn
